Stekelig maar zoet!

Ga terug

Drie jaar geleden plantten we twee cactusschijven in onze tuin. Nu zijn het al cactussen waar je U tegen zegt! We hadden dit jaar voor het eerst veel vruchten eraan en we werden toch wel nieuwsgierig of ze eetbaar en lekker zouden zijn.


Ronald plukte de vruchten met zijn blote handen en bracht ze naar de keuken: nou dat heeft hij geweten! Zijn handen zaten vol (zo`n ±50 stuks!) met hele kleine en bijna onzichtbare stekeltjes van de cactusvrucht. Deze stekeltjes hebben kleine weerhaakjes en als ze blijven zitten kunnen ze gaan ontsteken. Ronald is wel even bezig geweest met een pincet....

Voor het schoonmaken heb ik maar plastic handschoenen aangedaan en heb ik de vruchten eerst goed afgeborsteld onder stromend water.
Daarna de kapjes eraf gesneden en het schilletje eraf gehaald. Daarna kun je ze gewoon in stukjes snijden en heerlijk opeten. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik aarzelde bij de eerste hap, want je verwacht dan toch dat je venijnig in je tong geprikt gaat worden! Wat gelukkig niet is gebeurd.


De cactusvrucht is een eetbare besvrucht (met een frisse, zoetzure smaak)en bevat heel veel (vrij harde) zaden), hij wordt ook wel cactusvijg of woestijnvijg genoemd. 
Er zit veel vitamine C, ijzer en B-caroteen in.


Het zaad van de cactus kiemt binnen 24 uur bij vochtige omstandigheden. De cactus maakt een netwerk van wortels vlak onder het zand oppervlak. In de woestijn treedt door afkoeling van de lucht in de nacht van 40°C overdag tot 5°C ’s nachts condensvorming op. De wortels nemen dit condens op. Daardoor kan de cactus in de hete woestijn overleven. 


Bij ons zijn er al veel vruchten op de grond terecht gekoemn en liggen er al heel veel zaadjes tussen de stenen; we zijn benieuwd of er volgend jaar nieuwe cactussen komen!