zie alle berichten
Onze warme bakker in Portugal
Omdat we niet elke dag om 6 uur willen opstaan, dit vinden we toch wel erg vroeg, hebben we bovenaan bij de poort een grote bak neergezet.
Daar deponeert de bakker elke dag het afgesproken aantal broodjes in en kunnen wij ze op onze eigen tijd eruit halen. Helaas één maal per week, op zaterdag, moet een van ons eraan geloven en om 6 uur opstaan om de bestelling van de komende week door te geven én om de rekening van de voorgaande week te betalen.
Op het luide signaal van de claxon van de bakkersauto spoedt (meestal) Ronald zich naar boven, begroet de slaperige buurvrouw en de wakkere bakker en kiest wat broodjes uit. De bakker heeft zo’n klein wit bestelbusje en hij is zelf ook klein van stuk, zoals de meeste Portugezen. Aan de zijkant van de auto bevindt zich de deur, maar om daar bij te kunnen komen plaatst de bakker beide voeten op een klein minitrapje. Dan neemt hij een duik naar voren, alsof hij vanuit zijn middel dubbelslaat, om bij de grote bakken met verse broodjes te kunnen komen.
Na enig geworstel met het plastic zakje, die dingen willen nooit open, komt hij als een duveltje uit een doosje weer tevoorschijn en vraagt steevast of je nog wat “doces” (gebakjes of zoete broodjes) wil voor het weekend. Het is een zeer vrolijke man met een reusachtige snor en hij doet alles met een tempo die de meesten van ons op dat tijdstip van de dag niet zouden halen. Als je geluk hebt, kun je op dat moment de zon boven de bergen uit zien komen, een prachtig gezicht. Omdat wij dichter bij de evenaar zitten, lijkt dit wel een versnelde filmopname, in nog geen 5 minuten is de zon vanaf de eerste zonnestralen tot een volledige zon boven de bergrug uitgepiept en kan de dag beginnen.
Geplaats op 2009-09-30
